Azami Tamir Süresi ve Servis Yükümlülükleri

Garanti yükümlülüğü hukuken satıcı, üretici ve ithalatçı üzerindedir. Ancak süreç fiilen serviste yürür: araç servise girer, arıza tespit edilir, parça beklenir, iş yapılır ve araç teslim edilir. Süreye ilişkin bir uyuşmazlık çıktığında ilk bakılacak yer servis kaydıdır.

Bu nedenle konu servis açısından bir "mevzuat bilgisi" değil, bir **kayıt disiplini** meselesidir. Tarihleri kaydeden servis, hem tüketiciye hem üreticiye karşı pozisyonunu savunabilir; kaydetmeyen servis, sonradan hatırlamaya çalışır.

Tamir süresi, tüketicinin arızayı bildirdiği tarihten itibaren işlemeye başlar. Buradaki kritik ayrıntı, "bildirim" ile "aracın teslim edilmesi"nin her zaman aynı gün olmamasıdır. Müşteri telefonla arızayı bildirip aracı üç gün sonra getirebilir.

Servis açısından pratik sonuç: **bildirimin ne zaman ve nasıl yapıldığı kaydedilmelidir.** Telefonla gelen bir arıza bildirimi, randevu kaydına ve ardından iş emrine bağlanabiliyorsa tarih zinciri kesintisiz olur. Çağrının kime geldiği, ne konuşulduğu ve hangi randevuya bağlandığı kayıtlıysa sürenin başlangıcı tartışmaya açık kalmaz.

Bunun için randevunun ayrı bir deftere değil, iş emrine dönüşebilen tek bir kayda düşmesi gerekir.

Uygulamada sürenin en çok uzadığı yer parça tedarikidir ve en çok tartışma da burada çıkar. Servis "parça gelmedi" der, müşteri "bir aydır araç sizde" der.

Bu aralığın kaydı iki bilgiyi içermelidir: **iş ne zaman parça beklemeye alındı** ve **parça ne zaman geldi**. İş emrinin durumu bu bilgiyi taşıyabiliyorsa — yani "parça bekliyor" ayrı bir durum olarak izleniyorsa — süre otomatik olarak belgelenmiş olur.

Bir iş emri hattında "parça bekliyor" durumunun ayrı tutulması bu yüzden yalnızca operasyonel bir kolaylık değil, aynı zamanda bir ispat aracıdır. GarajJet'in iş emri hattında parça bekleme, müşteri onayı bekleme ve garanti onayı bekleme durumları birbirinden ayrı izlenir.

Bir arızanın garanti kapsamında olup olmadığı çoğu zaman teşhisten sonra netleşir ve bazen üreticinin onayına bağlıdır. Bu bekleme, müşterinin beklemesinden farklı bir süreçtir ve ayrı izlenmelidir.

Pratikte iki farklı "onay bekliyor" vardır:

• **Garantiden onay bekliyor:** dosya üreticiye/distribütöre gitmiştir, servis bekler.
• **Müşteriden onay bekliyor:** iş ücretlidir, teklif müşteriye sunulmuştur.

Bu ikisini tek bir "onay bekliyor" etiketinde birleştiren sistemlerde servis müdürü listeye baktığında hangi işi kimin takip edeceğini bilemez. Ayrı işaretlendiğinde ise garanti dosyaları ayrı bir kuyruk olarak yönetilebilir.

İşin bittiği tarih ile aracın teslim edildiği tarih farklı olabilir; müşteri aracı iki gün sonra alabilir. Kayıt, ikisini ayırabilmelidir.

İyi bir iş emri hattında şu tarihler otomatik damgalanır: iş emrinin açılışı, teşhisin tamamlanması, onayın alınması, işin bitmesi, faturalanma ve teslim. Bu zincir tamamlandığında "araç kaç gün serviste kaldı" sorusu hesap değil, sorgu meselesi olur.

Ayrıca teslimde imzalanan iş emri çıktısı, yapılan işin kabul edildiğinin belgesidir. Çıktının araç bilgilerini, şikâyeti, teşhisi ve kalem dökümünü içermesi bu nedenle önemlidir.

Kayıt disiplinini kurmak için servis şu altı soruyu her iş emrinde cevaplayabilmelidir:

1. Arıza ne zaman ve nasıl bildirildi?
2. Araç ne zaman kabul edildi, giriş kilometresi neydi?
3. Teşhis ne zaman kondu ve ne yazıldı?
4. İş garanti kapsamında mı, ücretli mi — ve bu ne zaman netleşti?
5. Parça beklendi mi, hangi tarihler arasında?
6. İş ne zaman bitti, araç ne zaman teslim edildi?

Altı sorunun tamamı kayıttan cevaplanabiliyorsa servis, hem tüketici hem üretici tarafındaki her soruya belgeyle cevap verebilir durumdadır.